Հայաստանը արդեն անցել է 1000 ՄՎտ արևային հզորության շեմը

Արևային էներգիայի ծավալների կտրուկ աճը հատկապես նկատելի է պիկ ժամերին, երբ արտադրվող էլեկտրաէներգիան գերազանցում է սպառման մակարդակը։ Արդյունքում էներգահամակարգը կանգնում է բալանսավորման խնդրի առաջ՝ ստիպելով նվազեցնել այլ էներգաբլոկների հզորությունները, ինչը ոչ միայն տեխնիկական ռիսկեր է առաջացնում, այլև բարձրացնում է արտադրության ինքնարժեքը։

Այս իրավիճակում առանցքային լուծում է դառնում էներգիայի կուտակումը։ Մեծածավալ կուտակիչ համակարգերը հնարավորություն են տալիս «պահեստավորել» ավելցուկային արևային էներգիան և օգտագործել այն անհրաժեշտ պահին՝ ապահովելով համակարգի կայունություն և արդյունավետություն։

Հենց այս թեմայի շուրջ МИР 24-ը հարցազրույց է վերցրել ԷկոՎիլ Հոլդինգի անդամ ԱՐԵԳԱ բրենդի տնօրեն Կարեն Ներսիսյանից։ Նա ընդգծել է, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը էականորեն փոխել է ոլորտի հնարավորությունները․

«Վերջին 10 տարիների ընթացքում լիթիում-իոնային մարտկոցների արժեքը նվազել է մոտ 10 անգամ, ինչը կուտակիչ համակարգերը դարձնում է հասանելի և լայնորեն կիրառելի»։

Նրա խոսքով՝ կուտակիչների ներդրումը ոչ միայն լուծում է գեներացիայի անհավասարակշռության խնդիրը, այլ նաև բարձրացնում է էներգիայի որակը՝ դարձնելով այն ավելի կանխատեսելի և կառավարվող։

Կառավարությունն արդեն սկսել է քայլեր ձեռնարկել՝ կարգավորելով կուտակիչ կայանների կառուցումն ու շահագործումը, ինչպես նաև դիտարկելով դրանց պարտադիր ներդրումը որոշ հզորության կայանների համար։ Փորձագիտական գնահատականներով՝ Հայաստանին անհրաժեշտ է մինչև 1000 ՄՎտ կուտակման հզորություն՝ ապահովելու համար համակարգի երկարաժամկետ կայունությունը։

Այսպիսով, Հայաստանը մտնում է էներգետիկ զարգացման նոր փուլ, որտեղ առաջնայինը ոչ թե միայն արտադրությունն է, այլ նաև արդյունավետ կառավարումը։ Ապագա էներգահամակարգը ձևավորվում է արևի և կուտակման համադրությամբ՝ ստեղծելով ավելի կայուն, խելացի և մրցունակ էներգետիկ միջավայր։